Od sali balowej do magazynu broni
Pierwotna budowla dzisiejszej Nowej Zbrojowni została wzniesiona już w 1631 roku jako tzw. sala św. Jana. Znajdowała się ona nad bramą wejściową, tzw. Dunklen Appareille, i pierwotnie służyła jako sala balowa. W obawie, że pożar lub ostrzał wroga mogą spowodować zawalenie się sali, w 1790 roku postanowiono zastąpić pierwotną drewnianą konstrukcję, „odpornym na ostrzał” kamiennym sklepieniem.
Ostatecznie jednak to nie armaty zniszczyły salę. W 1806 roku wybuchł pożar, który przeniósł się z sąsiedniego mieszkania komendanta i poważnie uszkodził dach budynku. Po odbudowie w 1816 roku postanowiono nie wykorzystywać go ponownie jako sali balowej. Od tego momentu służył do przechowywania broni i sprzętu wojskowego, dlatego od tego czasu nazywano go Nową Zbrojownią.